logo PTH
<= POWRÓT

























Pożegnania






Wystąpienie Dziekana Wydziału Biologii i Hodowli Zwierząt
prof. dr hab. Tomasza Gruszeckiego w dniu pogrzebu prof. Gabriela Brzęka

Prof. dr hab. dr h.c. Gabriel Brzęk nie żyje. Wiadomość ta zaskoczyła wszystkich wywołując ogromny smutek i żal. Środowisko naukowe poniosło stratę. Strata ta w szczególny sposób dotknęła Wydział Biologii i Hodowli Zwierząt Akademii Rolniczej w Lublinie, którego Profesor był współzałożycielem. Początek działalności naukowej Profesora Brzęka to rok 1930. Po ukończeniu studiów przyrodniczych i pedagogiczno - psychologicznych na Uniwersytetach Jagiellońskim i Poznańskim podjął pracę w Katedrze Zoologii Uniwersytetu Poznańskiego. Stopień doktora nauk ścisłych w zakresie zoologii uzyskał w 1934 roku, a przewód habilitacyjny, przerwany II wojną światową, zrealizował na Wydziale Przyrodniczym UMCS w Lublinie w roku 1945. W okresie czynnej pracy zawodowej Profesor związany był praktycznie z wszystkimi lubelskimi Uczelniami pełniąc szereg odpowiedzialnych funkcji m.in. kierownika katedry, prodziekana, dziekana i prorektora. Jego domeną naukową była hydrobiologia. W ośrodku lubelskim był inicjatorem badań fauny wód słodkich. Wykształcił zespół specjalistów znanych i cenionych w kraju i za granicą. Wyrazem uznania dla naukowych zasług Profesora Brzęka były doktoraty honoris causa Akademii Rolniczej i Akademii Medycznej w Lublinie, odnowienie doktoratu w UAM w Poznaniu, powołanie w poczet członków Polskiej Akademii Umiejętności oraz honorowe członkostwo wielu towarzystw naukowych. Jako pierwszy w kraju Profesor Brzęk podjął prace nad utrwalaniem oraz dokumentowaniem osiągnięć wybitnych polskich uczonych i placówek naukowych z dziedziny nauk przyrodniczych, stając się niekwestionowanym znawcą tych zagadnień. Rezultatem 70-cio letniej działalności naukowej jest ponad 200 różnego rodzaju publikacji z których 12 stanowią dzieła książkowe. Godnym podkreślenia jest udział Profesora w kształceniu kadry naukowej, co wyraża się opieką nad 5 rozprawami habilitacyjnymi oraz promotorstwem 11 prac doktorskich. W gronie wychowanków pięciu legitymuje się tytułem profesora. Nie sposób jest pominąć ogromnych osiągnięć Profesora na polu dydaktycznym. Treści, które przekazywał oparte zawsze na szerokiej i bardzo aktualnej wiedzy przepojone były humanizmem i duchem patriotyzmu. Swą postawą i sposobem bycia był i będzie niedoścignionym wzorem dla wszystkich którzy Go znali. Najlepiej oddają to słowa Seneki: "Verba docent, exempla trahunt" "Słowa uczą, a przykłady pociągają. Profesorze, śmierć zabrała Cię spośród nas ale dzieło Twe będzie kontynuowane o czym świadczą również depesze kondolencyjne nadesłane od społeczności wszystkich Uczelni Lublina, bratnich Akademii Rolniczych i Uniwersytetów, Polskiej Akademii Nauk, Polskiej Akademii Umiejętności oraz całej rzeszy wychowanków w imieniu których składam wyrazy głębokiego współczucia Rodzinie Zmarłego.